تبليغاتX
کعبه عشق
ولایة علی ابن ابیطالب حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی

 

 

 

 

به نام خدا

السلام علیک یا ابا صالح المهدی عج

کویر وجودم در انتظار باران ظهور است.!

ای مهربانترین!

کویر وجودم در انتظار باران ظهور توست و برکه کوچک هستی ام

 به نظاره دریای ظهورت.جان خسته ام را تنها تو ویاد تو به دیار قرار می رساند.

ای آفتاب پنهان! نوحه نوح (ع) از غم فراق تو بود و کشتی او با دعای

 تو به ساحل سلامت رسید.تو رهاننده ابراهیم(ع) از آتش نمرودیان

و شکافنده رود نیل بر موسی (ع) و رساننده او به ساحل سلامت بودی.

این نام تو بود که مناجات شبانه یونس (ع) را در تاریکی دریا به

 نور اجابت منور ساخت.

تو زمزمه کودکانه یوسف (ع) در دل چاه بودی و بوی پیراهن یوسف

تنها ذره ای از عطر وجود نازنین توست.

تو همان دم مسیحایی! تو روح عیسایی! ای تو جان عالم!

زمین از تو جان می گیرد و سرسبزی خود را باز می یابد.خورشید

از تو نور می گیرد.

تو مهر حبیب خدایی!تو خلاصه محمد (ص) و علی(ع) هستی

و با ظهور تو زحمات انبیا

و ائمه (ع) به نتیجه می رسد.

امروز چشمانم برای آمدنت و برای ارمغانهای سبز و بهاری ات

به انتظار نشسته اند و لحظه ها را به امید دیدن چهره تابناکت

 یک به یک سپری می کنند.

به امید روزی که ترنّم باران وجودت و ندای سبز أنا المهدی تو

 گوش دلهامان را بنوازد و روح پاییزی ما را چون بهار سبز گرداند.

*{...جاء الحق و زهق الباطل انّ الباطل کان زهوقاً}*

خوشا ظهور تو مهدی (عج)که از شمیم کلامت

نهال وعده پیغمبران به بار آید

بیا که عیسی پشت سرت نماز گزارد

بیا که خضر به پیش تو پرده دار بیاید

الهم عجل لولیک الفرج

*********************************

 

+ نوشته شده در  بیست و ششم خرداد 1385ساعت 23:51  توسط محب و خادمه اهلبیت(ع)  | 

 

به نام خدا

                                      ** یاس شکسته **

 

خواهم سرایم با غزل شعری شکسته             از فاطمه (ع) گویم که پهلویش شکسته

خواهم برای وارثان و رهروانش                  خوانم غزلها در غم یاس شکسته

او عاشقی از خطّه توحید و دین بود               او رهرو راه رسول آخرین بود

محراب مسجد زینت بِنتُ الامین بود                سجاده اش خوشبو زعطر یاسمین بود

در سنگر حفظ حجاب او برترین بود               همسنگر مولا امیر المومنین بود

در راه حفظ دین شهیده لاله گون گشت            یاس نبی (ص)پهلو شکسته ،غرق خون گشت

آن شب علی(ع) در ماتم ریحانه بنشست         خاک بقیع میهمان یک الاله می گشت

در خاک پنهان کرد خونین لاله اش را             زهرای اطهر یار هجده ساله اش را

با پشت خم آنگه روان شد سوی خانه             همراه زینب(ع) با دو طفلانش شبانه

مولا از آن شب چاه می گشت همدم او                        افسوس که دیگر نیست زهرا در بَرِ او

شهر مدینه از علی (ع) دارد نشانه                آنجا که قبر فاطمه (س) گم شد شبانه

صد لاله رَست از خون ِ زهرایِ مطّهر                        در خون بجوی ره توشه یاسِ پیمبر

پشت غزل بشکست از داغ فراقش                 هر بیت غرق خون بشد کز ناله هایش

ما پیرو دُخت نبی مامِ حسینیم                        یاران مهدی (عج) و همه یار حسینیم

دشمن بداند در شجاعت بی نظیریم                 آزاده عشقیم و ذلّت کی پذیریم؟

ما عهد و پیمان با امام خویش بستیم              ما رهروان حضرت خمینی (ره) هستیم

پیر خمین فرزند زهرای بتول است                 او وارث پیغمبر و آلِ رسول (ص) است

ما رهروان فاطمه (ع) این عهد بستیم                        ما عاشق ولایت حسینی هستیم

**********

شعر ازسروده  های خودم  می باشد

+ نوشته شده در  بیست و یکم خرداد 1385ساعت 14:13  توسط محب و خادمه اهلبیت(ع)  | 

به نام خدا

السلام علیک ایتها الصدیقک الشهیده

شهادت مظلومانه  ام الائمة المنتجبين، بنت رسول الله

 

الامين، الصديقه الشهيده، المظلومة المقهورة، فاطمة

 

الزهراء (س) سيدة نساء العالمين  را به پيشگاه حضرت

 

 ولي عصر (عج) وعاشقان اهل بيت عليهم السلام 

 

تسليت  عرض مي كنم


 

گريه کن حيدر که مقصد مشکل است ..... اين جدايي از محمد مشکل است


اين دل ياس است و روح ياسمين .....      اين امانت را امين باش اي زمين


گريه کن زيرا که کوثر خشک شد .....       زمزم از اين ابر ابتر خشک شد

 
مدفن اين ناله غير از چاه نيست .....       جز تو کس از قبر او آگاه نيست

                                     *********************

 

اى امانت چند روزه خدا در خاك! تو از آغاز دل بسته

پرواز تا فراسوى افلاك بودى. چندى به رسم

معرفت‏آموزى خاكيان، پاى بدين سراى پريشانى

نهادى تا اوج عروج آدمى و راز خلقت زن رادرتو

بنگرند.


 

به همسرى كسى درآمدى كه زان پيش دنيا را سه

طلاقه گفته بود. كسى كه دستش از درهم و دينار

تهى بود و دلش به ايمان و يقين پُر.


... هر چند در بهار عمر، مصيبت‏هاى توان فرساى

دهر، جان جوانت را خست و دل مهربانت را

شكست، ولى كرختى پاييز يأس هرگز راه بر پر

پرواز بلند توكلت نبست.                             

اى راز دار دلشوره‏هاى على! روشن‏ترين ستاره

شب‏هاى بى چراغ مدينه! پس از تو حضرت بوتراب

جز بر بالش سنگى اندوه نخفت و درد و داغ دلش را

جز به چاه راز دار كوفه نگفت.


... بى تو على بى سامان و آتش به جان نشست.

شكيب از كف نهاده و در چنگ فتنه‏ها ايستاده، با

سينه‏اى مجروح و خسته و با غصه‏اى به بى

نهايت پيوسته...

سلام بر تو، روزى كه به عالم خاك گام نهادى؛ روزى

كه به افلاك پر كشيدى؛ و روزى كه چون خورشيد

تابناك، در عرصه قيامت، قامت مى‏كشى.

**************************************

بيا با گل شقايق بزنيم تو باغ سينه   


 

يا با كاروان دل ، يه سفر بريم مدينه



+ نوشته شده در  بیست و یکم خرداد 1385ساعت 0:6  توسط محب و خادمه اهلبیت(ع)  |