بسم الله

سلام و درود خداوند بر محمد مصطفی پیامبر بزرگ اسلام و خاندان مطهرش

فلسفه پیدایش شهرمکه و نامگذاری آن

مهمترین شهر و مقدس ترین نقطه حجاز،بلکه جزیرة العرب ، شهرمکه است.

فلسفه پیدایش این شهرکه به نام "ام القری"نیز شناخته می شده، به دوجهت است:

نخست مرکزیت عبادی و دوم تجاری.این شهر، در قرآن:" بکه " هم نامیده شده است.(آل عمران ،آیه 96).دربرخی از روایات، مکه نام حرم و بکه نام مکان کعبه دانسته شده است.

در برخی نقلها" بکه"به معنای بکاء وگریه مردم درآن و دربعضی دیگر" یبک الناس بعضهم بعضاً" به معنای مزاحم شدن برخی بر برخی دیگر و درواقع ازدحام معناشده است.

درباره نامگذاری آن به "مکه" ، اقوال مختلفی نقل شده است،ازآن جمله گفته اند:

مکه در اصل ترکیبی از"مک" و " رب" بوده.مک به معنای "بیت" است ومکه  یعنی بیت الرب یا بیت الله. در نقلی دیگر آمده است: بک به عنوان یک پسوند،به معنای واحه و وادی آمده،مثل"بعل بک" که به معنای وادی بعل است.بدین ترتیب،براساس نامی که بطلمیوس برای مکه گفته است(یعنی "ماکارابا") باید این شهر را به نام وادی رب بشناسیم.

برخی هم "مکرابا" را ازکلمه عربی مقرب گرفته اند،اصطلاحی که به احتمال،مربوط به کسانی می باشد که مدعی نزدیکی به خدا،یا خدایان بوده اند.جدای ازآنچه گذشت،معانی فراوانی برای بکه ومکه گفته شده که بسیاری ازآنها حدسی است.

 در این نامگذاری ها یکی ازعناصر اصلی،"رب" و"خانه"رب است. این مسئله،نشان دهنده شکل گیری این شهر برگرد خانه خداوند است که خود تقدس کهن این شهر را آشکار می کند.

نامهای دیگر مکه" البلد الامین" و " البلدالحرام" است که به تناسب مرکزیت عبادی آن ،برای آن بکار رفته و درقرآن بر این بعد شهر تکیه شده است.

ازمکه،در نوشته های تاریخی نسبتا قدیمی یاد شده و دلیلش آن است که مسیر تجارت ازشامات به سمت یمن،ازاین ناحیه عبور می کرده است. افزون برآن،باید تاریخ بنای این شهر را اززمان بنای کعبه ویا دست کم تجدید بنای آن دانست.

مکه در بعد دینی،دارای فضایل بی شماری است.مهم ترین فضیلت آن، وجود خانه خدا و مسجدالحرام و به تعبیر ابراهیم" بیتک المحرم" است.خداوند شهر مکه را در قرآن،در کنارکوه مقدس طوز قرارداده و فرموده است:( والتین والزیتون* و طور سینین* وهذا البلدالامین).

خداوند همچنین دعای ابراهیم(ع) را درباره این شهراجابت کرد،زمانی که به پروردگار خود عرض کرد:( رب اجعل هذا بلداً آمناً وارزق أهله من الثمرات من آمن منهم بالله والیوم الاخر) وآن راحرم امن خود قرارداد.رسول خدا(ص) به هنگام خروج ازحرم می فرمود:

"ما أطیبک من بلدِ و أحبک إلی ولو لا ءن قومی أخر جونی منک ما سکنت غیرک"

"چه شهرپاکی هستی تو وچقدر دوست داشتنی برای من.اگر نبود که قوم من، مرا ازاین شهربیرون کردند، جز درتو سکونت نمی کردم."

امام باقر(ع) درباره این شهرفرمود:" النائم بمکة کالمتهجد فی البلدان"،

"خوابیدن درمکه،مساوی با شب زنده داری درشهرهای دیگراست."

امام صادق نیز فرمود:"دوست داشتنی ترین زمین نزد خداوند،سرزمین مکه است.نزد خدا نه خاکی ازخاک آن محبوب تراست،نه سنگی ازسنگ آن،نه درختی از درخت آن،نه کوهی ازکوههای آن و نه آبی از آب آن."

سلام و درود ما برتو ای سرزمین امن الهی و برپیامبر عظیم الشان حضرت محمد(ص) وبر ائمه اطهار علیه السلام و بر همه پیامبران الهی ازجمله حضرت ابراهیم علیه السلام

و سلام و درود بر منجی عالم بشریت موعود مهربان که روزی به یاری خداوند ازکنارکعبه و در ان سرزمین مقدس ندای انا قائم المنتظرالمهدی عج را سرخواهد داد و جهان رابا آمدنش پرازعدل و داد خواهد نمود.

اللهم عجل لولیک الفرج